و غيره به طرق مختلف تغذيه مىكنند ولى تغذيه به هر شكل و به هر فرمى كه باشد بايد اصول و قواعد مخصوص آن رعايت شود . تغذيه‌ى افراد سالم : غذاى يك فرد سالم بايد متنوع و كامل باشد ؛ يعنى غذا بايد تمام مواد مورد نياز بدن را به نسبت معين داشته باشد . مواد اصلى و مورد نياز بدن عبارتند از مواد پروتئينى ، مواد هيدروكربنه ، چربى ، املاح و ويتامين‌ها . انسان نبايد بيش از حد لازم غذا بخورد ؛ زيرا افراط در تغذيه باعث چاقى و باعث اختلال در كار قلب و عروق خواهد شد . فواصل بين ساعات تغذيه نيز نبايد خيلى زياد باشد مثلا خوردن فقط روزى دوبار غذا در يك شبانه‌روز براى قلب و عروق زيان‌آور است . زيرا اين نوع تغذيه باعث مىشود كه فشار زياد از حد براى دستگاه گردش خون توليد گردد . افراد سالم بايد روزانه 3 يا 4 نوبت غذا بخورند . اگر تغذيه فرد در شبانه‌روز سه بار باشد در اين صورت بايد ناهار مفصل‌تر و شام او سبك‌تر باشد . تغذيه‌ى افراد سالخورده : تغذيه افراد سالخورده و مسن داراى ويژگىهاى مخصوصى است كه هركسى بايد نسبت به آنها آگاهىهاى لازم را داشته باشد . بايد حجم و ميزان كالرى غذا براى افراد سالخورده و مسن كم باشد و اين‌گونه افراد بايد غذاى خود را در شبانه‌روز در 4 يا 5 نوبت صرف كنند ( اما نه به مقدار زياد ) تا فشار زياد بر قلب و عروق آنها وارد نيايد . افراد سالخورده و مسن نبايد آب و مايعات را به ميزان زياد مصرف كنند به‌طورىكه مجموع آب مصرفى و هرگونه غذاى مايع براى آنها در هر شبانه‌روز بيش از يك ليتر يا بيش از 5 ليوان نباشد . افراد سالخورده و مسن نبايد خوراكىهايى را كه داراى مقدار زيادى چربى حيوانى و كلسترول هستند به ميزان زياد بخورند ؛ زيرا در اين سن بيمارى تصلب شرايين بيشتر و شديدتر پيشرفت مىكند . افراد سالخورده و همچنين افراد ميان‌سال نبايد مواد قندى ، شيرينىجات و كربوهيدرات‌هاى زود جذب را به مقدار زياد مصرف كنند زيرا اولا ، با افزايش سن ، خطر بروز بيمارى قند زياد مىشود و خوردن مواد قندى و كربوهيدرات‌هاى زود جذب نيز فشار اضافى بر لوزالمعده وارد مىآورد . اگر اين موضوع زياد تكرار شود ممكن است قواى اين عضو به كلى تمام شده و در آينده نتواند مقدار كافى انسولين توليد كند در اين صورت مرض قند ايجاد خواهد شد . ثانيا ، زياده‌روى و تكرار مصرف كربوهيدرات‌هاى زود جذب ، به‌خصوص تك قندىها كه خيلى زود اكسيد شده و نيروى مورد نياز بدن را توليد مىكنند ، باعث مىگردند كه از سوختن مواد چرب و كلسترول ممانعت به عمل آوريد . موضوع فوق باعث مىگردد كه مقدار كلسترول و بعضى ديگر از چربىها كه نمىتوانند به مصرف برسند ، در بدن افزايش يابند و به اين ترتيب خطر بروز و يا تشديد بيمارى تصلب شرايين ايجاد مىشود . علائم بيمارى قلبى علائم عمومى بيمارىهاى قلبى عبارتند از درد قفسه سينه ، تنگى نفس ، تپش قلب ، سنكوپ يا پيش سنكوپ . اگرچه اين علائم مشخصات بيمارى قلبى هستند اما غير اختصاصى است . در نتيجه ممكن است بيمارىهاى ديگرى هم رخ دهد مانند : بيمارىهاى استخوانى ، عضلانى ، ريوى ، كليوى يا دستگاه گوارش . به علاوه بعضى از بيماران مبتلا به بيمارى قلبى و عروقى ممكن است فاقد علامت باشند يا داراى علائم غير معمول باشند . درد سينه يك علامت شايع است و معمولا نشانى از بيمارى قلبى يا غير قلبى مىباشد . براى تشخيص علائم درد بايد به اين موارد توجه كرد : كميت ، كيفيت ، دفعات آن ، محل آن ، مدت درد ، وسعت انتشار درد ، عوامل تشديدكننده و تسكين‌دهنده درد . بيماران اغلب داشتن درد قلب را انكار مىكنند و در عوض نوعى ناراحتى در قفسه‌ى سينه را شرح مىدهند